ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ป่าลึกเข้าไปไกล.
น. ป่า. (ป.; ส. ทาว).
น. ชายป่าที่เห็นเป็นทิวยาวไป.
น. ป่าหรือที่ซึ่งจัดไว้เป็นที่ฝังหรือเผาศพ.
น. ป่าที่มีต้นไม้ใหญ่ขึ้นไม่หนาแน่นนัก.
น. ชาวป่าชาวเขา. (ส.).
[พะ-] น. ป่า. (ข. พฺนง).
น. ผู้อยู่ป่า. (ส. วนาศฺรย).
ว. ป่าเถื่อน. น. ป่า เช่น มาแต่เยิง.
น. ป่ารกฉำแฉะ, ระนาม ก็ว่า.
ว. รกมาก เช่น ป่าเรี้ยวรก, รกเรี้ยว ก็ว่า.
น. ชายป่า. (ป., ส.).