ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปัดฉิมมะพาก] น. ส่วนเบื้องปลาย.
น. ส่วนของกระสุนปืนซึ่งอัดอยู่ที่ปลายปลอกกระสุน.
(สำ) น. ตอนแรกประพฤติตัวไม่ดี แต่ภายหลังกลับสำนึกตัวได้แล้วประพฤติดีตลอดไป, ตอนต้นไม่ดีไปดีเอาตอนหลัง.
(สำ) น. ตอนต้นไม่ดีไปดีเอาตอนหลัง.
น. เอ็นชนิดที่ปลายใดปลายหนึ่งยึดกับกล้ามเนื้อ. (อ. tendon, sinew).
(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.
ก. ลักษณะที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แต่ยังเห็นแสงตะวันจับขอบฟ้าเป็นสีแดงเข้ม.
[คะคะนะ-] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส.).
ก. อาการที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป.
[-พอน] น. ท้องฟ้า. (ป. ทีฆ + อมฺพร).
น. วิมาน, ฟ้า, เมืองสวรรค์. (ป. วฺยมฺห).
น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).