ค้นเจอ 6,671 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประสิตา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ติตติระ

[ติด-] (แบบ) น. นกกระทา. (ป.).

ประดัก ๆ

ว. อาการแห่งคนที่ตกนํ้าแล้วสำลักนํ้า เรียกว่า สำลักประดัก ๆ, อาการที่ชักหงับ ๆ ใกล้จะตาย.

ประโดง

น. ลำน้ำขนาดเล็กที่ขุดจากลำน้ำขนาดใหญ่เพื่อชักน้ำเข้านาเข้าสวน เรียกว่า ลำประโดง, ลำกระโดง ก็ว่า.

ประติมากร

[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.

ประวิน

น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.

ภิงสระ,ภิงสะ

น. เหง้า, เหง้าบัว. (ป. ภิส; ส. พิส).

อาตุระ

ว. อาดุระ, อาดูร. (ป., ส. อาตุร).

มาคสิร,มาคสิร-,มาคสิระ

[-คะสิระ] น. ชื่อดาวฤกษ์ที่ ๕; ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้าย ตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).

ปูติลดา

น. กระพังโหม. (ป. ปูติลตา).

ระ

ก. กระทบเรียดไป เช่น เอาไม้ระรั้วสังกะสี.

ดาร,ดาร-,ดาระ

(แบบ) น. เสียง, เสียงดัง, เสียงสูง, เสียงแหลม. ก. ข้าม เช่น ฝ่ายคนผู้ข้าได้ดำรวจดารทาน. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส. ตาร).

นาสิก

(แบบ) น. จมูก. (ป., ส. นาสิกา).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ