ค้นเจอ 5,936 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปภาวิท"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สิทธ,สิทธ-,สิทธ์

[สิดทะ-, สิด] น. ผู้สำเร็จ, ฤษีผู้สำเร็จ, เช่นที่พูดว่า นักสิทธ์. (ป., ส.).

กัยวิกัย

[ไกยะวิไก] (แบบ) น. การซื้อและการขาย. (ป. กยวิกย).

ทศม,ทศม-

[ทะสะมะ-, ทดสะมะ-] (แบบ) ว. ที่ ๑๐ เช่น ทศมสุรทิน = วันที่ ๑๐. (ส.).

ภาสุระ

ว. สว่าง, มีแสงพราวเช่นแก้ว. (ส.).

ศรัท

[สะรัด] น. ฤดูสารท. (ส. ศรท; ป. สรท).

วิธวา

[วิทะ-] น. หญิงม่าย. (ป., ส.).

วิธุระ

[วิทุ-] ว. เปลี่ยว, ว้าเหว่. (ป., ส.).

วิมัติ

น. ความเคลือบแคลง, ความสงสัย. (ป., ส. วิมติ).

วิสิฐ

ว. วิศิษฏ์. (ป. วิสิฏฺ; ส. วิศิษฺฏ).

พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.

วินตกะ

[วินตะกะ] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๖ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป., ส. วินตก). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

อินทร

[อินทะ-, อินทฺระ-, อิน] น. ชื่อเทวราชผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และชั้นจาตุมหาราช; ผู้เป็นใหญ่. (ส.; ป. อินฺท).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ