ค้นหา "บ.พ.ค." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 651 รายการ

[-คะสิระ] น. ชื่อดาวฤกษ์ที่ ๕; ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้าย ตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).

[สะหฺวันคะ-, สะหฺวัน] น. โลกของเทวดา, เมืองฟ้า. (ส. สฺวรฺค; ป. สคฺค).

น. วนิดา, หญิง, หญิงสาว. (ส. วนิตา).

[-มะโหด] น. พวงอุบะซึ่งห้อยประดับอยู่ที่คันดาลฉัตร ทำด้วยผ้าตาดทอง, ลูกมโหตร ก็ว่า.

[วิบปะโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).

[ราดชะมานบ] น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่งใช้ทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).

น. บัวควํ่าที่ลาหรือยืดอ่อนออกไป.

ก. ร้องไห้ครํ่าครวญถึง.

[เทบ, เทบพะ-] น. เทวดา. (ป., ส. เทว).

[ชฺรูบ] (โบ) ว. ซูบ.

บ. ตลอด, สิ้น, เช่น ชั่วอายุ.

[เทบ-] น. กานพลู. (ส.).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ