ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. หญิงสาวที่ชนะการประกวดความงาม.
ก. ชนะเนือง ๆ เช่น อนุชิตชาญชัย.
น. บุญคุณ เช่น รำลึกถึงพระคุณครูอาจารย์.
ว. รุนแรง, หนัก, เช่น บุญคุณของท่านใหญ่หลวงนัก.
[วาดสะหฺนา] น. บุญบารมี, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ, เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี เกิดในกองเงินกองทอง, มักใช้เข้าคู่กับคำ บุญ หรือ บารมี เป็น บุญวาสนา หรือ วาสนาบารมี เช่น เป็นบุญวาสนาของเขา เขาเป็นคนมีวาสนาบารมีมาก. (ป., ส.).
ก. ลองทำดูโดยเชื่อว่าสุดแต่บุญหรือบาปจะบันดาลให้เป็นไป เช่น ลองเสี่ยงบุญเสี่ยงกรรมขอเด็กกำพร้ามาเลี้ยงดู ถ้าเขามีบุญก็จะได้ดิบได้ดีต่อไป.
น. คนตีกลองนำกลองชนะ.
[ชิด, ชิตะ-] ก. ชนะแล้ว. (ป., ส.).
น. เส้นที่กำหนดไว้ว่าผู้เข้าแข่งขันที่ไปถึงก่อนเป็นผู้ชนะ.
[บุนยะ-] น. เนื้อนาบุญ. (ป. ปุญฺกฺเขตฺต).
น. อำนาจแห่งบุญ. (ป. ปุญฺานุภาว).
[-เปตะพะลี] น. บุญที่อุทิศให้แก่ญาติผู้ตายไปก่อน.