ผลการค้นหา

บุญคุญ* *บุญคุญ *บุญคุญ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 156 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุญคุญ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คุโณปการ

[คุโน-] น. การอุดหนุนทำความดี. (ป. คุณ + อุปการ).

พระคุณ

น. บุญคุณ เช่น รำลึกถึงพระคุณครูอาจารย์.

ใหญ่หลวง

ว. รุนแรง, หนัก, เช่น บุญคุณของท่านใหญ่หลวงนัก.

วาสนา

[วาดสะหฺนา] น. บุญบารมี, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ, เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี เกิดในกองเงินกองทอง, มักใช้เข้าคู่กับคำ บุญ หรือ บารมี เป็น บุญวาสนา หรือ วาสนาบารมี เช่น เป็นบุญวาสนาของเขา เขาเป็นคนมีวาสนาบารมีมาก. (ป., ส.).

เสี่ยงบุญเสี่ยงกรรม

ก. ลองทำดูโดยเชื่อว่าสุดแต่บุญหรือบาปจะบันดาลให้เป็นไป เช่น ลองเสี่ยงบุญเสี่ยงกรรมขอเด็กกำพร้ามาเลี้ยงดู ถ้าเขามีบุญก็จะได้ดิบได้ดีต่อไป.

คุณสมบัติ

[คุนนะสมบัด, คุนสมบัด] น. คุณงามความดี, คุณลักษณะประจำตัวของบุคคล เช่น คุณสมบัติของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง.

คุณลักษณะ

[คุนนะ-] น. เครื่องหมายหรือสิ่งที่ชี้ให้เห็นความดีหรือลักษณะประจำ.

คุปติ

[คุบติ] (แบบ) น. การรักษา, การคุ้มครอง, การปกครอง. (ส.; ป. คุตฺติ).

บุญเขต

[บุนยะ-] น. เนื้อนาบุญ. (ป. ปุญฺกฺเขตฺต).

บุญญานุภาพ

น. อำนาจแห่งบุญ. (ป. ปุญฺานุภาว).

บุพเปตพลี

[-เปตะพะลี] น. บุญที่อุทิศให้แก่ญาติผู้ตายไปก่อน.

อปจายนมัย

ว. ที่สำเร็จด้วยการประพฤติถ่อมตัวต่อผู้ใหญ่ (ใช้แก่บุญ). (ป.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด