ค้นเจอ 289 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บิดพริ้ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภังคี

น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

บุพวิเทหทวีป

น. ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาพระสุเมรุ เป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.

บังแทรก

[-แซก] น. เครื่องสูงอย่างหนึ่งสำหรับใช้ในริ้วขบวนพิธีแห่, คู่กับ ทานตะวัน อยู่ระหว่างฉัตร.

บิดไส้

ก. ใช้เวทมนตร์ทำให้เกิดอาการเจ็บปวดในท้องคล้ายลำไส้ถูกบิด.

สไปริลลัม

น. แบคทีเรียที่มีรูปร่างเป็นเส้นหรือท่อนที่งอไปงอมาหรือบิดเป็นเกลียว. (อ. spirillum).

ย้วย

ก. เบี่ยงหรือเลี่ยงจากแนวปรกติ ทำให้ยาวยื่นเกินไป เช่น กระโปรงย้วย ผ้าย้วย, ให้บิดไปบิดมา โค้งไปโค้งมา เสี้ยวไป เฉไปเฉมา เช่น แถวย้วย แม่น้ำย้วย.

กระซุง

น. พนักงาน, ตำแหน่ง. (พจน). (เทียบ กระทรวง).

กระพอกวัว

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

กะพ้อ

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

กะลิงปลิง

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

กาเปี้ยด

(ถิ่น) น. ต้นหนอนตายหยาก. (พจน. ๒๔๙๓).

กำมะหยี่

น. ชื่อดาวเรืองพันธุ์หนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ