ค้นเจอ 142 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บัวทิพย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วาริช,วารีช

น. เกิดแต่นํ้า คือ บัว ปลา. (ป., ส.).

สาโรช

[-โรด] น. บัว. (ป., ส. สโรช).

สัตตบุษย์

[สัดตะบุด] น. (๑) ชื่อบัวหลวงพันธุ์หนึ่ง. (ดู บัว). (๒) เทียนสัตตบุษย์. (ดู เทียนสัตตบุษย์).

ทิพยเนตร

น. ตาทิพย์ คือ จะดูอะไรเห็นได้ทั้งหมด. (ส.; ป. ทิพฺพเนตฺต).

สุธาสินี,สุธาสี

น. “ผู้กินอาหารทิพย์” คือ เทวดา. (ป.; ส. สุธาศินฺ).

อมฤตรส

[อะมะรึดตะ-] น. น้ำทิพย์; พระธรรม (ในพระพุทธศาสนา).

กมุท

[กะมุด] (แบบ) น. บัว เช่น ส่งดวงกมุทให้กัณหา. (ม. คำหลวง มัทรี). (ป., ส. กุมุท ว่า บัวสายดอกขาว).

โกกนุท

[โกกะนุด] น. บัวแดง. (ป., ส. โกกนท).

ชาตบุษย์

[ชาดตะบุด] น. ชื่อบัวชนิดหนึ่ง.

บัทม์

น. ปัทม์. (ส. ปทฺม; ป. ปทุม). (ดู บัว).

โบกขรณี

[-ขะระนี, -ขอระนี] น. สระบัว. (ป. โปกฺ-ขรณี).

โปกขร,โปกขร-

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ