ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อันตะรา] นิ. ระหว่าง. (ป.).
[ตะมะ-] น. ความมืด, ความเศร้าหมอง, ความเขลา. (ป.; ส. ตมสฺ).
น. ที่สุดแห่งยุค. (ป.).
[วะสันตะ-, วะสัน] น. ฤดูใบไม้ผลิในคำว่า ฤดูวสันต์, วสันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).
[เหมันตะ-] น. ฤดูหนาว ในคำว่า ฤดูเหมันต์, เหมันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).
ว. เคลือบคลุม, คลุมเครือ, มีความหมายได้หลายนัย.
(สำ) น. คนที่รู้อะไรด้านเดียวหรือนัยเดียวแล้วเข้าใจว่าสิ่งนั้นเป็นอย่างนั้น.
ก. รู้เป็นนัยกันเฉพาะในกลุ่มของตน เช่น เรื่องนี้เขารู้กัน.
ว. อาการยิ้มน้อย ๆ อย่างมีเลศนัย.
[ขะหฺนอบ] ก. นิ่ง. (ต.).
[ตะละ] น. เจ้า. (ต.).
น. เลนตมที่ละเอียด.