ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. พูดปัดไปให้พ้นตัว, พูดอย่างไม่รู้ไม่ชี้.
ก. ไม่พูด หรือไม่ให้พูด เช่น ปิดปากเงียบ พยานถูกฆ่าปิดปาก.
[พดจะ-] น. การเปล่งวาจา, การพูด; คำพูด. (ป.).
ก. พูดเกี้ยว, พูดเลียบเคียงทางชู้สาว, แพละโลม หรือ แทะโลม ก็ว่า.
น. การพูดเท็จ, การพูดปด; คำเท็จ. (ป.).
ก. อาการที่พูดซ้ำ ๆ มาหลายครั้งหรือนานจนไม่อยากพูดอีก.
ก. พูดแตกต่าง, พูดแย้ง. (ส. วิ + ภาษฺ).
ว. ไม่รักษาคำพูด, ผิดวาจา ก็ว่า.
(สำ) ก. พูดห้วน ๆ.
ก. ทำตามถ้อยคำที่พูดให้สัญญาไว้.
(สำ) ใช้ในการพูดโดยอ้างพระหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาประกอบเป็นพยาน มักใช้ในความปฏิเสธ เช่น ต่อให้อมพระมาพูดก็ไม่เชื่อ.
ว. อาการที่พูดไม่ใคร่ออกทันใจ คือกว่าจะพูดได้แต่ละคำต้องยํ้าคำต้นอยู่นานจึงพูดต่อไปได้ เป็นอาการประจำบางคน เรียกว่า เป็นอ่าง หรือ พูดติดอ่าง.