ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. กึ่งเวลา.
น. เวลาพลบคํ่า, เวลาจวนคํ่า, เวลาเข้าไต้เข้าไฟ, เพล้โพล้ ก็ว่า, ใช้ว่า พี้โพ้ ก็มี.
น. เวลาตั้งขึ้นแห่งอรุณ, เวลาพระอาทิตย์เพิ่งขึ้น, เวลาเช้าตรู่, ใช้ว่า อโณทัย ก็มี. (ป.).
(ปาก) น. เวลารุ่งสาง, ก่อนเวลา, เช่นพูดว่า มาตั้งแต่ไก่โห่.
น. เวลาสาง ๆ, เวลาที่แสงเงินแสงทองขึ้น, รุ่งอรุณ.
น. ตาที่มองเห็นเฉพาะในเวลากลางวัน ในเวลากลางคืนมองอะไรไม่เห็น.
[ไลยะกาน] น. เวลาแตกดับ, เวลาทำลาย. (ส. ลยกาล).
[เพน] น. เวลาพระฉันกลางวัน คือ เวลาระหว่าง ๑๑ นาฬิกาถึงเที่ยง เรียกว่า เวลาเพล. (ป., ส. เวลา ว่า กาล).
[เขฺว] ว. เหไปนอกทาง, ผิดทาง, ไม่ตรงทาง.
ว. ผิดจากตำรา, ไม่มีในตำรา, นอกคัมภีร์ ก็ว่า.
ว. นูนยื่นออกนอกแนวที่อยู่ตามปรกติ.
ว. นอกประเทศ, ต่างประเทศ, เช่น ไพรัชพากย์.