ค้นเจอ 468 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วายสะ

[-ยะ-] น. กา. (ป., ส.).

วิทย,วิทย-

[วิดทะยะ-] น. วิทยา.

ศักย,ศักย-,ศักย-

[สักกะยะ-] ว. อาจ, สามารถ. (ส.).

ประติมากร

[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.

สูตินรีเวช

[-นะรีเวด] น. วิชาเกี่ยวกับการตั้งครรภ์ การคลอด และโรคเฉพาะสตรี.

สรรปาราติ

[[ครุฑ]], ศัตรูแห่งงู

คำนาม

ทวิตียะ,ทวิตียา

[ทะวิ-] (แบบ) ว. ที่ ๒. (ส.).

ปรียะ,ปรียา

[ปฺรี-] ว. ที่รัก. (ส. ปฺริย; ป. ปิย).

วัยวุฒิ

[ไวยะวุดทิ, ไวยะวุด] น. ความเป็นผู้ใหญ่โดยอายุ. (ป. วย + วุฑฺฒิ).

ฉิน

ก. ติ, ติเตียน, เช่น สามสิ่งนี้โหดให้ โทษแท้คนฉิน. (โลกนิติ), มักใช้เข้าคู่กับคำ ติ เป็น ติฉิน.

ธุมชาล

[ทุมะชาน] น. ควันพลุ่งขึ้น. (ป., ส. ธูมชาล).

ประทุษฏ์,ประทุษฐ์

ว. ชั่ว, ร้าย. (ส. ปฺรทุษฺฏ, ปฺรทุษฺ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ