ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. มีความรู้สึกพรั่นใจไปเอง, มีอาการกริ่งเกรงไป.
น. ใจ, อารมณ์ทางใจ, (ปาก) กะจิตกะใจ.
(สำ) น. ความสุขที่เกิดจากการทำความดี หรือความทุกข์ที่เกิดจากการทำความชั่ว ย่อมอยู่ในใจของผู้ทำเอง.
ว. มีใจฝักใฝ่ในทางชั่วร้าย.
[ทอระมาน] ก. ทำให้ลำบาก, ทำทารุณ เช่น ทรมานตัว ทรมานสัตว์, ทำให้ละพยศหรือลดทิฐิมานะลง. น. ชื่อปางพระพุทธรูปที่ขึ้นต้นด้วยคำนี้ เช่นว่า ปางทรมานช้างนาฬาคิรี ปางทรมานพญานาค. (ป., ส. ทมน).
[โทมมะ-] น. ความเสียใจ, ความเป็นทุกข์ใจ. (ป. โทมนสฺส).
น. ความลำบาก, ความตรมใจ, ความทุกข์, เช่น ตกระกำลำบาก.
ว. มีใจที่อบรมมาดี, มีใจใฝ่ในทางดี.
ว. ว่าง, เปลี่ยวใจ, เปล่าใจ, ใจหาย.
ว. ผูกใจ, ชวนใจ, จับใจ. (ส.).
(กลอน) ว. ใจผิดปรกติ, ใจเป็นทุกข์, เช่น พระทองผทมตื่นขึ้น สะทึ่นเที้ยรสระอื้น. (ลอ).