ค้นหา "ทนพญ." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 317 รายการ

[ทน] (แบบ) น. ใบไม้, กลีบดอกไม้. (ป., ส.).

ก. ดำทน เช่น ประดานํ้า ประดาดิน.

(ปาก) ก. พูดหรือเผยความลับเพราะทนเก็บไว้ไม่ได้.

ก. กล้าผ่าน (เข้าไปหรือออกมา) หรือฝืนอยู่ในที่อันตราย, ทนรับ, ทนสู้, เช่น ฝ่าอุปสรรค ฝ่าอันตราย; ทวน เช่น ฝ่ากระแสคลื่น.

[บูน, บูระพะ] ว. บุพ.

[พะยาม, พะยามะ] น. วา คือ ระยะวาหนึ่ง. (ป. พฺยาม, วฺยาม; ส. วฺยาม).

ว. เร่าร้อนใจทนนิ่งเป็นปรกติไม่ได้, กระวนกระวาย, ทุรนทุราย.

ว. เต็มทน, เต็มที, เช่น โกรธเต็มประดา เกลียดเต็มประดา.

ว. สุดที่จะทนได้, ยิ่งนัก, เช่น ขี้เกียจเหลือทน ร้ายเหลือทน.

[ทอระมาทอระกำ] (ปาก) ก. ทำให้ทนทุกข์ทรมานไม่รู้จักจบจักสิ้น, ทำให้ทนทุกข์ทรมานอย่างยืดเยื้อ.

(สำ) ก. จำทน เช่น ต้องก้มหน้าทำตามประสายาก.

น. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ