ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เครื่องตีชนิดหนึ่ง ทำด้วยโลหะ สำหรับตีขัดจังหวะ เล็กกว่าฉาบ.
ว. อาการที่ตี ฟัน หรือทุบเป็นต้นแต่เบา ๆ เช่น ตีเบาะ ๆ.
[บันจก] น. หมวด ๕, ประชุม ๕, เช่น ขันธบัญจก. (ป. ปญฺจก).
ก. ตี, ทุบ, ค่อน ก็ใช้.
(โบ) ก. ตีลง, ทุบลง, ฟาดลง.
ก. ตีประชันหน้าเข้าไป.
ก. ตี เช่น ระเบงฆ้องกลอง.
ก. ตีพิมพ์ข่าวออกเผยแพร่.
ก. ตีรันฟันแทง.
ก. ตี เช่น วายทรวง. (ข.).
(โบ) น. ลูกชายคนที่ ๕.
[ปันจะมะ-] (แบบ) ว. เบญจม, ที่ ๕. (ป.).