ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[มะลาย] ก. แตก, ตาย, ทำลาย.
(สำ) ก. ยุให้แตกกัน, ยุให้ผิดใจกัน.
[อะสำพินนะ-] ว. ไม่แตกต่าง, ไม่เจือปน. (ป. อสมฺภินฺน).
ก. ทำให้สิ่งที่รวมกันอยู่หรือประกอบกันอยู่ออกจากกัน เช่น แยกกลุ่มประชุม แยกกล้วยไม้, กิริยาของสิ่งที่รวมกันอยู่หรือประกอบกันอยู่แตกออกจากกัน เช่น แผ่นดินแยก, แตกหรือทำให้แตกออกเป็นทาง เช่น แม่นํ้าแยก ทางแยก, ไม่รวมกัน เช่น แยกกันอยู่.
น. อวัยวะภายในของคนและสัตว์ที่บรรจุนํ้าข้นสีเขียว มีรสขม ซึ่งออกจากตับ สำหรับช่วยย่อยอาหาร, เรียกนํ้าข้นสีเขียว มีรสขม ออกจากตับ สำหรับช่วยย่อยอาหาร ว่า นํ้าดี.
[แจฺรก] (กลอน) ก. แจก, แตกออก, กระจายออก, แยกออก.
[ฉะหฺลาย] ก. สลาย, แตกพัง, ทลาย, ละลาย.
[โผฺละ] ว. เสียงดังอย่างเสียงทุบมะพร้าวให้แตก.
[แพฺร่ง] น. ทางแยกทางบก. ก. แตกออก, แยกออก.
[พินนะ-] ว. แตกแล้ว, ทำลายแล้ว. (ป., ส. ภินฺน).
น. อุบายที่ทำให้เขาแตกกัน, เล่ห์เหลี่ยม, กลอุบาย.
น. รากที่เป็นเส้นเล็ก ๆ แตกออกจากรากแก้ว.