ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ลักษณะที่ถูกฟันขาดเฉียงบ่า เรียกว่า ขาดสะพายแล่ง, ตะพายแล่ง ก็ว่า.
ว. เลอะเลือน, จำได้บ้างไม่ได้บ้าง, ขี้หลงขี้ลืม ก็ว่า.
(กฎ) ก. ตัดสินคดีโดยศาล, เรียกตุลาการผู้ทำหน้าที่ตัดสินดังกล่าวว่า ผู้พิพากษา, เรียกคำตัดสินนั้นว่า คำพิพากษา. (ส. วิวกฺษา ว่า ความสำคัญ).
ว. หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม, กะปํ้ากะเป๋อ ก็ว่า.
ว. ที่ขาดความยับยั้งไม่เกรงใจใคร.
ว. ขาดความเอาใจใส่ในสิ่งที่ต้องทำ.
ว. ที่เตรียมไว้เผื่อขาดหรือไม่พอ.
ก. ไม่คิดสู้เพราะขาดกำลังใจ.
น. ความขาดสติ, ความมัวเมา. (ส.).
(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.
ก. ขี้เกียจ, ไม่อยากทำงาน.
(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว ก็ว่า.