ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[กุละทูสก] น. ผู้ประทุษร้ายต่อตระกูล หมายถึงภิกษุที่ประจบตระกูลต่าง ๆ ด้วยอาการที่ผิดวินัย. (ป.).
(เลิก) น. ตระกูล. (อัยการเบ็ดเสร็จ).
น. ตระกูลฝ่ายพระราชา.
น. ตระกูลฝ่ายพระราชินี.
น. อำนาจที่ครอบงำจะไม่ให้หลุดพ้นไปได้.
ก. มีอำนาจบังคับให้เป็นไปตามต้องการ.
ก. ถือดีในอำนาจของตัว.
น. เขตแดนในอำนาจปกครอง.
น. พลเมืองที่อยู่ในอำนาจปกครอง.
[อะนุชาด, อะนุชาดตะ-] น. ผู้เกิดตามมาไม่ดีกว่าหรือไม่เลวกว่าตระกูล. (ป., ส.).
[อะพิชน, อะพิชะนะ-] น. ชนผู้สืบมาจากตระกูลสูง. (ป., ส.).
น. การต่อสู้ระหว่างประเทศต่อประเทศโดยไม่ใช้อาวุธ แต่ใช้อำนาจอื่นแทน เช่น อำนาจทางการเมือง อำนาจทางเศรษฐกิจ.