ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ตาที่มองเห็นเฉพาะในเวลากลางวัน ในเวลากลางคืนมองอะไรไม่เห็น.
(ถิ่น-พายัพ) น. ผีเสื้อกลางคืน. (ดู ผีเสื้อ ๑).
[ระชะ-] น. เวลาคํ่า, กลางคืน. (ป., ส.).
[พฺรำ] ก. ตกน้อย ๆ เรื่อยไป (ใช้แก่ฝน) ในคำว่า ฝนพรำ. ว. อาการที่ฝนตกน้อย ๆ เรื่อยไป ใช้ว่า ฝนตกพรำ ฝนตกพรำ ๆ.
[สนทะ-] น. เวลาโพล้เพล้พลบคํ่า, บางทีใช้ว่า ยํ่าสนธยา; ช่วงเวลาที่ต่อระหว่างกลางวันกับกลางคืน คือเวลาที่พระอาทิตย์ขึ้นหรือพระอาทิตย์ตก. (ส.).
ก. เก็บของที่ผู้อื่นทำตกไว้.
ว. เสียงอย่างเสียงฝนตกแรง.
ก. ตกลง, รับรอง, ตกปากลงคำ ก็ว่า.
ก. ถึงที่อับจน, ถึงคราวชะตาตก.
(สำ) น. คนที่เคยมีวาสนาเมื่อตกตํ่าลงผู้ที่มาพึ่งบารมีก็หายหน้าไป.
น. เวลา, คราว, เช่น ฝนไม่ตกตามฤดูกาล.
น. ลมที่พัดกลับไปกลับมาขณะฝนตก.