ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เรียกโอชะของบางสิ่ง เช่น ง้วนดิน คือ โอชะของดิน ที่กล่าวไว้ในคัมภีร์ไตรภูมิโลกวินิจฉัยว่ามีรสหวาน, ง้วนผึ้ง คือ ละอองดอกไม้ที่ผึ้งนำมาสะสมไว้ที่รัง มีสีเหลือง มีรสมัน หอมหวาน.
น. อินทรียวัตถุที่สลายตัวปะปนอยู่ในดิน ทำให้ดินอุดมสมบูรณ์. (อ. humus).
น. ดินที่มีปฏิกิริยาเป็นกรด, ดินเปรี้ยว ก็เรียก.
ก. แตกเป็นร่อง ๆ เช่น ดินแตกระแหง.
ก. โยนให้เรียดหรือเรี่ยดินไปให้ถูกเป้า.
น. ชื่อเทวดาที่อยู่ระหว่างสวรรค์กับพื้นดิน.
(ถิ่น-อีสาน) น. จอมปลวก, เนินดิน.
น. ดิน, แผ่นดิน, โลก. (ป., ส.).
น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).
น. จอมปลวก, รังปลวกที่เป็นดินสูงขึ้น.
น. ชื่อข้าวพันธุ์หนึ่ง สีเหลืองคล้ายดอกมะขาม.
(แบบ) น. โรคผอมเหลือง, โรคเพื่อดี. (ป. ปณฺฑุโรค).