ค้นเจอ 498 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ดินปั้น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดินกรด

น. ดินที่มีปฏิกิริยาเป็นกรด, ดินเปรี้ยว ก็เรียก.

แตกระแหง

ก. แตกเป็นร่อง ๆ เช่น ดินแตกระแหง.

ทอย

ก. โยนให้เรียดหรือเรี่ยดินไปให้ถูกเป้า.

เทวดาเดินหน

น. ชื่อเทวดาที่อยู่ระหว่างสวรรค์กับพื้นดิน.

โพน

(ถิ่น-อีสาน) น. จอมปลวก, เนินดิน.

ภู

น. ดิน, แผ่นดิน, โลก. (ป., ส.).

วสุธา

น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).

หัวปลวก

น. จอมปลวก, รังปลวกที่เป็นดินสูงขึ้น.

ฉนวน

[ฉะหฺนวน] น. ดินแดนที่มีทางออกทะเลหรือที่ทำให้ดินแดนถูกแยกออกเป็น ๒ ฟาก. (อ. corridor).

เบ้า

น. ดินหรือโลหะปั้นเป็นรูปคล้ายถ้วยสำหรับหลอมหรือผสมโลหะบางชนิด เช่นทอง เงิน, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น เบ้าหัวไหล่ เบ้าขนมครก.

หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.

โขด

น. ดินหรือหินที่สูงขึ้นเป็นโคกเป็นเนิน, ดิน หิน หรือทรายที่เป็นจอมสูงขึ้นพ้นนํ้าบ้าง อยู่ใต้นํ้าบ้าง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ