ค้นเจอ 434 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ดวงจันทร์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จันทรวาร

น. วันจันทร์, จันทวาร หรือ โสมวาร ก็ว่า.

นักษัตรโยค

น. การประจวบแห่ง (พระจันทร์กับ) ดาว. (ส.).

พิธุ

น. พระจันทร์. (ป., ส. วิธุ).

มา

น. พระจันทร์. (ป.; ส. มาสฺ).

มาส

น. พระจันทร์, เดือน. (ป., ส.).

รชนีกร

[-กอน] น. พระจันทร์. (ส.).

วิธู

น. พระจันทร์. (ป., ส. วิธุ).

สุมะ

(แบบ) น. พระจันทร์. (ป., ส. โสม).

บุหลัน

[-หฺลัน] น. เดือน, ดวงเดือน, พระจันทร์. (ช.); ชื่อเพลงไทยมี ๒ เพลง คือ บุหลันชกมวย และ บุหลันเลื่อนลอย.

เกตุ-

[เก-ตุ-, เกด-] น. ธง; (โหร) ชื่อดาวพระเคราะห์ดวงที่ ๙ หมายถึงตำแหน่งที่ดวงจันทร์ผ่านจากเหนือระนาบสุริยวิถีลงสู่ใต้ระนาบสุริยวิถี ส่วนตำแหน่งที่ดวงจันทร์ผ่านจากใต้ระนาบสุริยวิถีขึ้นเหนือระนาบสุริยวิถี เรียกว่า พระราหู. (ป., ส.).

กลด

[กฺลด] น. ร่มขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ขอบร่มมีระบาย คันยาวกว่าก้านร่ม ใช้ถือกั้นเจ้านาย หรือพระภิกษุที่ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์, ราชาศัพท์ว่า พระกลด, เรียกร่มขนาดใหญ่มีด้าม สำหรับพระธุดงค์โดยเฉพาะ, เรียกดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์ที่มีแสงสีรุ้งเป็นวงกลมล้อมรอบว่า ดวงอาทิตย์ทรงกลด ดวงจันทร์ทรงกลด. (ข. กฺลส).

เงามัว

(แสง) น. อาณาเขตหลังวัตถุที่แสงเคลื่อนที่ไปกระทบวัตถุนั้นแล้วแสงเคลื่อนที่ไปถึงได้บ้าง; (ภูมิ) ส่วนที่เห็นเป็นเงาหลัว ๆ รอบบริเวณที่มืดมิดของดวงจันทร์หรือดวงอาทิตย์เวลามีคราส.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ