ค้นเจอ 316 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชาเขียว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บัพชา

[บับพะชา] น. บรรพชา, การบวช. (ป. ปพฺพชฺชา).

ประชาบดี

น. เจ้าแห่งสรรพสัตว์. (ส. ปฺรชาปติ).

มัชชาระ

[มัดชาระ] น. แมว. (ป.; ส. มารฺชาร).

วณิชชา

[วะนิดชา] น. การค้าขาย. (ป.; ส. วณิชฺยา).

หริต

[หะริด] น. ของเขียว; ผัก, หญ้า. ว. เขียว; สีนํ้าตาล, สีเหลือง, สีเหลืองอ่อน. (ป., ส.).

ท้องขาว

น. เรียกผ้าที่มีส่วนกลางขาวว่า ผ้าท้องขาว เช่น ผ้าท้องขาวเชิงชายเขียน. (พงศ. เลขา), ถ้ามีส่วนกลางเขียว เรียกว่า ผ้าท้องเขียว เช่น ผ้าท้องเขียวชายกรวย. (พงศ. เลขา).

ขี้แดด

น. ตะไคร่ที่จับบนผิวโคลนสีเขียว ๆ.

มุทคะ

[มุดคะ] น. ถั่วเขียว. (ส. มุทฺค; ป. มุคฺค).

อุปัชฌายวัตร

[อุปัดชายะวัด, อุบปัดชายะวัด] น. กิจที่สัทธิงวิหาริกจะต้องปฏิบัติต่ออุปัชฌาย์ของตน. (ป. อุปชฺฌายวตฺต).

ประชา

น. หมู่คน เช่น ปวงประชา. (ส.; ป. ปชา).

เทา

น. ชื่อสาหร่ายสีเขียวนํ้าจืดชนิดหนึ่งในสกุล Spirogyra วงศ์ Zygnemataceae เป็นเส้นละเอียดสีเขียว มีเมือกลื่น ลอยอยู่ในนํ้า บางชนิดกินได้, ผักไก ก็เรียก.

มรกต

[มอระกด] น. ชื่อรัตนะอย่างหนึ่งในจำพวกนพรัตน์ มีสีเขียว.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ