ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[กัน-] (กลอน) ก. กระทบ เช่น ฟองฟัดซัดดล กรรทบนาวี. (สรรพสิทธิ์).
(โบ) น. กัปตัน, นายเรือ; หัวหน้าหมู่ชน.
[-หฺล่า] น. ชนชาติต้องสู้และไทยใหญ่, กุลา หรือ คุลา ก็ว่า.
ก. ไปหรือมาเป็นจำนวนมาก เช่น ฝูงชนคลาคล่ำเต็มท้องถนน.
น. ชนชาติไทยสาขาหนึ่ง ซึ่งมาเป็นไทยแห่งประเทศไทย.
[บับพาด] (แบบ) น. การขับไล่. (ป. ปพฺพาชน).
น. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).
[รัดชะ-] น. การย้อม. (ป., ส. รชน).
น. ชนชาวเขาพวกหนึ่งอยู่ทางแถบใต้ของประเทศจีน.
[วิ-ชน] ว. ปราศจากคน, ร้าง. (ป., ส.).
น. ชนชาวพื้นเมืองดั้งเดิมพวกหนึ่งในทวีปอเมริกา.
[-หฺวัด] (กลอน) แผลงมาจาก กวัด เช่น เฉวียงหัตถ์กระวัดวรธนู. (สรรพสิทธิ์).