ผลการค้นหา

จ.ป.* *จ.ป. *จ.ป.*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 5,925 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จ.ป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จตุรมุข

(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

ประ,ประ-,ประ-

[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.

ปริ,ปริ-,ปริ-

[ปะริ-] เป็นอุปสรรคในภาษาบาลีและสันสกฤต, ใช้นำหน้าศัพท์อื่นแปลว่า รอบ เช่น ปริมณฑล.

เก๊ก

(ปาก) ก. วางท่า; ขับไล่. (จ.).

เกาเหลา

[-เหฺลา] น. แกงมีลักษณะอย่างแกงจืด. (จ.).

เกี้ยมไฉ่

น. ผักดองเค็มชนิดหนึ่ง. (จ.).

ฉำเฉง

น. มูลฝิ่นครั้งที่ ๓. (จ. ซำเฉง).

ตั้วเหี่ย

น. ตำแหน่งหัวหน้าอั้งยี่, อั้งยี่. (จ.).

ถูป,ถูป-

[ถูปะ-] (แบบ) น. เจดีย์ซึ่งก่อไว้สำหรับบรรจุของควรบูชา มีกระดูกของบุคคลที่นับถือเป็นต้น. (ป.).

ปโย,ปโย-

น. นํ้านม, นํ้า. (ป., ส. ปย), ที่เป็น ปโย เพราะเข้าสมาสกับศัพท์ที่มีพยัญชนะตัวหน้าเป็นอักษรตํ่าหรือตัว ห ดังตัวอย่างต่อไปนี้

ปรม,ปรม-

[ปะระมะ-, ปอระมะ-] ว. อย่างยิ่ง (ใช้นำหน้าคำอื่นโดยมาก). (ป.).

ประตาป

น. ประดาป.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด