ค้นหา "จิรวรรณ" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ผลการค้นหา

ค้นเจอ 8,087 รายการ

[จาตุระ-] (แบบ) ว. แปลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี.

[สฺระ-] (วรรณ) ว. สวย เช่น พิศดูคางสระสม. (ลอ).

(วรรณ) ว. อาย เช่น มาเดียวเปลี่ยวอกอ้า อายสู. (ตะเลงพ่าย).

[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).

[อักขะหฺระ-] น. ตัวหนังสือ. (ป.; ส. อกฺษร).

[อายุระ-, อายุด] น. อายุ. (ดู อายุ). (ส.).

(วรรณ) ก. หน้าเป็น เช่น แต่ล้วนตัวตอแหลกระแตวับ. (อภัย).

[รน, รนนะ-] น. เสียง, เสียงดัง; สงคราม. ก. รบ, รบศึก. (ป., ส.).

[อินทะ-, อินทฺระ-, อิน] น. ชื่อเทวราชผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และชั้นจาตุมหาราช; ผู้เป็นใหญ่. (ส.; ป. อินฺท).

[เจียน] ว. นาน, ช้านาน, ยืนนาน. (ป., ส. จิร ว่า ยั่งยืน).

(แบบ) น. สี, ผิว; ชนิด, อย่าง. (ป.; ส. วรฺณ). (ดู วรรณ-, วรรณะ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ