ผลการค้นหา

ค้นเจอ 261 รายการ

น. การไหลไป. (ป.; ส. สฺรวณ).

[จะระทก, -เทิน] (กลอน) ก. สะทก, สะเทิน, งกเงิ่น; จับจด, โบราณเขียนเป็น จรเทิน ก็มี เช่น อ้าแม่อย่าจองจิตรจรเทิน ศุขเพลินภิรมย์สม. (ดุษฎีสังเวย).

(กลอน) ก. กระจาย, แผ่ไป, เช่น เสด็จจรจำรายศักดิ์ โสภิต. (ทวาทศมาส).

น. ชื่อดาวจรชนิดหนึ่งที่ส่วนท้ายมีแสงลักษณะเป็นทางยาวดุจหาง.

น. เอราวัณ, ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวณ; ป. เอราวณ).

[มงคนละวาด] น. คำให้พร, คำแสดงความยินดี.

น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, จุตูปปาตญาณ ก็เรียก. (ส. ทิพฺยจกฺษุ + ป. าณ; ป. ทิพฺพจกฺขุาณ).

[นิยะ-] (แบบ) น. การนำออกไป, การออกไป. (ป.; ส. นิรฺยาณ).

[ปฺระพิน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ส. ปฺรวีณ).

ว. ฉลาด, มีฝีมือ. (ส. ปฺรวีณ; ป. ปวีณ).

(กลอน) ก. อึง, ดัง, เอ็ด, อึกทึก. (บุณโณวาท).

[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ