ค้นเจอ 6,032 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จภ.ปท."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สิทธ,สิทธ-,สิทธ์

[สิดทะ-, สิด] น. ผู้สำเร็จ, ฤษีผู้สำเร็จ, เช่นที่พูดว่า นักสิทธ์. (ป., ส.).

พิภัช

ก. แจก, แบ่ง. (ป., ส. วิภช).

ภักขะ

น. เหยื่อ, อาหาร. (ป. ภกฺข; ส. ภกฺษ).

ภักษา

น. เหยื่อ, อาหาร. (ส. ภกฺษ; ป. ภตฺต).

ทศม,ทศม-

[ทะสะมะ-, ทดสะมะ-] (แบบ) ว. ที่ ๑๐ เช่น ทศมสุรทิน = วันที่ ๑๐. (ส.).

ศรัท

[สะรัด] น. ฤดูสารท. (ส. ศรท; ป. สรท).

พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.

สูรยวาร

น. วันอาทิตย์, อาทิจจวาร หรือ อาทิตยวาร ก็ว่า.

อินทร

[อินทะ-, อินทฺระ-, อิน] น. ชื่อเทวราชผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และชั้นจาตุมหาราช; ผู้เป็นใหญ่. (ส.; ป. อินฺท).

อินทร-

[อินทะ-, อินทฺระ-, อิน] น. ชื่อเทวราชผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และชั้นจาตุมหาราช; ผู้เป็นใหญ่. (ส.; ป. อินฺท).

จัตุ

[จัดตุ] ว. สี่. (ป. จตุ; ส. จตุรฺ).

เต็ง

น. ตาเต็ง. (จ.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ