ค้นหา "ค.พ.ศ." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 503 รายการ

[สะตะ-] น. ร้อย (๑๐๐). (ส.; ป. สต).

[สาดทะ-, สาด] น. การทำบุญให้แก่ญาติผู้ล่วงลับไปแล้ว. (ส.).

(กลอน) น. ต้นสลิด เช่น กระทุ่มกระจรแล้ คชน้าวกาหลง. (พงศ. เหนือ). (แผลงมาจาก ขจร).

(โบ) ก. จับควํ่าเพื่อเฆี่ยน.

ก. ครํ่าครวญ, บ่นด้วยความเศร้า.

(ปาก) ก. ร้องไห้ครํ่าครวญ.

ก. รํ่าไห้, ครํ่าครวญ; รํ่ารำพัน.

[คะนะนะ, คะนะ-, คันนะ-, คนนะ-] (แบบ) ก. นับ เช่น สุดที่จะคณนา, คณานับ ก็ว่า เช่น สุดคณานับ. (ป., ส.).

น. สมัยเมื่อพระเยซูยังมีพระชนม์อยู่.

น. ประชาคมที่เชื่อและรับพระเยซูเป็นพระผู้ไถ่บาป แบ่งเป็น ๓ นิกายใหญ่ ได้แก่ โรมันคาทอลิก โปรเตสแตนต์ และออร์ทอดอกซ์.

[คฺวิว-] (กลอน) ว. อาการที่ใจหวิว ๆ เช่น ควิวควิวอกควากคว้าง ลมลอยแลแม่. (นิ. นรินทร์).

[จัดตุรงคะ-] น. จตุรงคพล, กองทัพมีกำลัง ๔ เหล่า คือ เหล่าช้าง เหล่ารถ เหล่าม้า เหล่าราบ. (ป., ส. จตุรงฺค + เสนา).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ