ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ทำให้เกิดเป็นแผลหรือรอยขีดข่วนอย่างของมีคมบาด เช่น มีดบาด แก้วบาด หญ้าคาบาด. น. แผล.
น. แก้วคือธรรม. (ส.; ป. ธมฺมรตน).
[เนระกันถี] น. แก้วมณีชนิดหนึ่ง.
ว. สว่าง, มีแสงพราวเช่นแก้ว. (ส.).
[รัดตะนา] (กลอน) น. แก้ว.
น. แก้วไพฑูรย์. (ป.; ส. ไวฑูรฺย).
น. นกแก้ว, นกแขกเต้า. (ส.).
ว. ไม่คม, ไม่ฉลาด, เซ่อ. น. ความโง่ เช่น ขยายขี้เท่อ.
ว. คมมาก; ฉลาดทันคน, เฉียบแหลม, ไหวทัน.
ก. เอาตะไบถูให้เรียบหรือให้คมเป็นต้น.
ว. ยู่ย่นเข้าไป เช่น คมมีดบู้.
ก. ค่อยหมดไป, กร่อนไป, เช่น คมมีดร่อย.