ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พุชะคะ, พุชง, พุชงคะมะ] น. งู, นาค. (ป., ส.).
ก. ควํ่าภาชนะเป็นต้นแล้วเคาะลงที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยแรง, กิริยาที่ควํ่าหน้าลงแล้วเอาหน้าผากกระแทกพื้นเป็นต้น เช่น เอาหน้าผากโขกพื้น.
[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
ก. เอาฝ้ายเข้าเครื่องหมุน (ไน) เพื่อทำเป็นเส้นด้าย, ถ้าเป็นวัตถุอย่างอื่นเช่นไหมและปอ เรียกตามวัตถุนั้น ๆ ว่า ปั่นไหม ปั่นปอ.
[วิปฺระโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).
น. ไม้สำหรับกระแทกปอที่ใช้ทอเสื่อให้แน่น.
[ดังสะ-] (แบบ) น. เหลือบ. (ป. ฑํส).
[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).
[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).
[สะวะนียะ-] น. คำที่น่าฟัง, คำไพเราะ. (ป.; ส. ศฺรวณีย).
[ชิระนะ-] ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป. ชีรณ; ส. ชีรฺณ).
น. การละธรรม, การละเมิดศาสนา, การทิ้งศาสนา. (ส. ธรฺม + ป. จาค).