ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. โต้ตอบหรือทะเลาะกับคนพาลมีแต่ทางเสีย.
น. ส่วนของท่อเหล้าในโรงต้มกลั่น.
ว. มีเสียงอึกทึกอย่างคนเมาเหล้า.
[ปฺรอด] ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ขี้ปรอด ๆ.
ว. ไม่เป็นอย่างใดอย่างหนึ่งโดยแน่นอน เช่น จะว่าขี้เกียจก็ไม่เชิง.
(ปาก) ก. ดื่ม (ใช้แก่เหล้า) เช่น ก๊งเหล้า. น. หน่วยตวงเหล้าโรงเป็นต้นตามวิธีประเพณี ๑ ก๊ง เท่ากับ ๕๐ ลูกบาศก์เซนติเมตร. (จ.).
(สำ) ว. เรียกคนเกียจคร้านเอาแต่นอนว่า ขี้เกียจหลังยาว, ขี้เกียจสันหลังยาว ก็ว่า.
ก. แช่เครื่องยาไว้ในของเหลวมีเหล้าเป็นต้น.
[-เล่า] น. แป้งที่เป็นเชื้อสำหรับทำเหล้า.
น. นักเลง, นักเลงเหล้า. (ป.; ส. เศาณฺฑ).
(สำ) ได้บ้างดีกว่าไม่ได้อะไรเลย.
ว. ไร้สาระ, ไร้ประโยชน์, เช่น เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้ง.