ผลการค้นหา

ค้นเจอ 704 รายการ

ว. หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม, กะปํ้ากะเป๋อ ก็ว่า.

(สำ) ก. จำต้องยอมเป็นรองเขา, ไม่เทียมหน้าเทียมตาเท่า, (มักหมายถึงเมียน้อยที่ต้องยอมลงให้แก่เมียหลวง).

น. ชื่อหนึ่งของเครื่องหมายสัญประกาศ. (ดู สัญประกาศ).

น. คลื่นในมหาสมุทรที่มีช่วงคลื่นยาวสมํ่าเสมอและยอดเรียบเคลื่อนตัวมาจากแหล่งกำเนิดที่อยู่ไกลมาก ชาวเรือถือเป็นสัญญาณบอกเหตุว่าจะเกิดพายุ.

(สำ) น. เหตุการณ์ที่กรุ่นอยู่ภายใน แต่ภายนอกดูเสมือนสงบเรียบร้อย.

(สำ) ก. ตกนรกขุมตํ่าสุด.

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.

ก. ขี้เกียจ, ไม่อยากทำงาน.

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว ก็ว่า.

[พะยดชะ] ก. ขับ, ขี่; พัด. (ส. วฺยช).

(สำ) ก. ทำสิ่งที่ไม่สมควรให้ผู้น้อยเห็น.

(สำ) ก. แพ้ตามกติกาแล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้จะเอาชนะด้วยกำลัง, แพ้แล้วพาล.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ