ค้นหา "ขา" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 323 รายการ

[สุนละกะ-] ว. เนื่องด้วยการเก็บอากรจากสินค้าขาเข้าและขาออก. (ส. ศุลฺก; ป. สุงฺก).

น. กางเกงจีนขาสั้นแค่เข่า.

ว. อาการที่แขนหรือขาพิการเคลื่อนไหวไม่ได้อย่างปรกติ.

ว. คด, โกง, เก, ฉิ่ง, เช่น ขาชิ่ง.

ก. แยกปลายออกให้ห่างจากกัน เช่น ถ่างขา, กางออก.

ว. อาการที่นั่งพับขาให้ปลายเท้าไปทางเดียวกัน.

ว. เขยก (ใช้แก่ขา). (ข. ขฺจก ว่า ขาพิการ); (ปาก) ไม่สำคัญ, เล็กน้อย, เช่น เรื่องกระจอก, ต่ำต้อย เช่น คนกระจอก.

น. เรียกขาโต๊ะหรือขาตู้ที่แกะเป็นรูปตีนสิงห์; ชื่อลายสลักทำเป็นรูปตีนสิงห์.

(โบ) น. ลูกล้อเกวียน เช่น ขาเกวียนขาหนึ่ง. (อัยการเบ็ดเสร็จ).

น. หน้าขาตอนเข่าถึงโคนขาในเวลานั่ง.

น. ส่วนของขาเบื้องหลัง มีลักษณะโค้งนูน ด้านตรงกันข้ามกับหน้าแข้ง.

ก. นั่งพับขาทั้ง ๒ ข้าง ให้ปลายเท้าไปทางเดียวกัน.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ