ค้นเจอ 388 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขอบฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลอยฟ้า,ลอยเมฆ

ก. ลอยอยู่บนฟ้า. ว. เลิศ เช่น สวยลอยฟ้า; สูงมาก เช่น สะพานลอยฟ้า ภัตตาคารลอยฟ้า.

ไทวะ

(แบบ) น. ฟ้า, สวรรค์; วาสนา, เคราะห์. (ส.).

ล่มฟ้า

ว. มีอำนาจเหนือฟ้าเหนือเทวดา.

เยี่ยม

ก. ไปถามข่าวทุกข์สุข, ไปหา, เช่น ไปเยี่ยมญาติ มาเยี่ยมบ้าน; ชะโงกหน้าออกไป เช่น เยี่ยมหน้าต่าง; โผล่ออก เช่น พระจันทร์เยี่ยมขอบฟ้า.

อินทรธนู

[อินทะนู] น. รุ้ง (แถบสีโค้งบนท้องฟ้า); เครื่องประดับบ่าอย่างหนึ่งเพื่อแสดงยศเป็นต้น; ชื่อลายขอบที่เป็นกระหนก.

หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.

กรอบหน้า

น. เครื่องประดับขอบหน้าผากเป็นรูปกระจังเป็นต้น.

คคน,คคน-,คคนะ

[คะคะนะ-] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส.).

ทิฆัมพร

[-พอน] น. ท้องฟ้า. (ป. ทีฆ + อมฺพร).

วยัมหะ

น. วิมาน, ฟ้า, เมืองสวรรค์. (ป. วฺยมฺห).

เวหะ,เวหา

น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).

กุ้งเหลือง

น. ชื่อกุ้งทะเลชนิด Penaeus latisulcatus ในวงศ์ Penaeidae ขนาดเล็กกว่ากุ้งกุลาดำ ลำตัวสีเหลืองปนนํ้าตาล ขอบของส่วนท้องสีม่วง แพนหางสีฟ้า, กุ้งเหลืองหางฟ้า ก็เรียก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ