ค้นเจอ 16,465 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ก.ฉ.ว."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อัชฌัตติก,อัชฌัตติก-

[อัดชัดติกะ-] ว. ภายใน, เฉพาะตัว, ส่วนตัว, เช่น อัชฌัตติกปัญญา. (ป.).

ตาลุก,ตาลุก,ตาลุกตาชัน

(สำ) ว. อาการที่ตาเบิกกว้างเพราะอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, แสดงอาการอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, ตาโต หรือ ตาพอง ก็ว่า.

ภีรุ,ภีรุก,ภีรุก-

[พีรุกะ-] ว. กลัว, ขี้ขลาด. น. ผู้หญิง เช่น ภีรุอวตาร ว่า อวตารเป็นผู้หญิง. (แช่งนํ้า). (ป., ส.).

อวิญญาณก,อวิญญาณก-

[อะวินยานะกะ-, อะวินยานนะกะ-] ว. ไม่มีวิญญาณ, ไม่มีชีวิต, ไม่มีจิตใจ. (ป.).

พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.

วณบัตร,วณพันธน์

น. ผ้าพันแผล. (ป. วณปฏฺฏก, วณพนฺธน; ส. วฺรณปฏฺฏก).

ษัณ

ว. หก. (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าตัว ณ ม ย). (ส.; ป. ฉ).

กระตุกกระติก

ว. ตุก ๆ ติก ๆ, อาการที่ห้อยแกว่งไปมา.

โอ้กอ้าก

ว. เสียงอย่างเสียงอาเจียนติดต่อกัน, โดยปริยายหมายถึงอาการของผู้หญิงที่แพ้ท้องหรืออาการของผู้ที่จะเป็นลม.

ฉวี

[ฉะหฺวี] น. ผิวกาย. (ป., ส. ฉวิ).

วรรธกะ

[วัดทะกะ] น. ผู้เจริญ. (ส. วรฺธก ว่า ผู้ทำให้เจริญ; ป. วฑฺฒก).

ค้อย

(กลอน) ก. คล้อย. ว. เบา; เนือง, บ่อย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ