ผลการค้นหา

ก-ส-ค* *ก-ส-ค *ก-ส-ค*

ค้นเจอ 14,428 รายการ

โขก

ก. ควํ่าภาชนะเป็นต้นแล้วเคาะลงที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยแรง, กิริยาที่ควํ่าหน้าลงแล้วเอาหน้าผากกระแทกพื้นเป็นต้น เช่น เอาหน้าผากโขกพื้น.

ดงปราคช

ใช้เป็น small talk ในการเริ่มบทสนทนากับคนที่เราแอบชอบ มาจากนักร้อง Bowkylion ที่แนะนำให้แฟนคลับคนหนึ่ง ใช้คำนี้ในการทักแชทไปจีบคนที่แอบชอบ พอเขาเห็นข้อความ เขาก็จะงง ว่ามันแปลว่าอะไร เราจึงใช้โอกาสนี้ในการทำความรู้จัก และจีบต่อไป ซึ่งมีคนทำสำเร็จมาแล้ว จาก mv เพลง ยิ้มมา - Bowkylion เจ้าตัวออกเสียงคำนี้ว่า ดง-ปร๊ากช์

ก: ดงปราคช ข: คือไรอ่ะ ก: อ๋อ เรื่องมันเป็นแบบนี้ —> คราวนี้ก็หาเรื่องคุยเลยจ้า จีบโลด

อ่านว่า ดง-ปร๊าก

จูบฝุ่น

(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.

รุสต๊อก

ก. จำหน่ายสินค้าโดยการลดราคาเพื่อระบายสินค้าให้หมด.

คณ,คณ-,คณะ

[คะนะ-] น. หมู่, พวก, (ซึ่งแยกมาจากส่วนใหญ่); กลุ่มคนผู้ร่วมกันเพื่อการอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น คณะกรรมการ คณะสงฆ์ คณะนักท่องเที่ยว; หน่วยงานในมหาวิทยาลัยหรือสถาบันที่เทียบเท่าซึ่งรวมภาควิชาต่าง ๆ ที่จัดการเรียนการสอนวิชาในสายเดียวกัน เช่น คณะนิติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์; กลุ่มคำที่จัดให้มีลักษณะเป็นไปตามแบบรูปของร้อยกรองแต่ละประเภท ประกอบด้วยบท บาท วรรค และคำ ตามจำนวนที่กำหนด, หลักเกณฑ์ที่ใช้ในการแต่งฉันท์วรรณพฤติ มี ๘ คณะ คือ ช คณะ ต คณะ น คณะ ภ คณะ ม คณะ ย คณะ ร คณะ ส คณะ แต่ละคณะมี ๓ คำ หรือ ๓ พยางค์ โดยถือครุและลหุเป็นหลัก. (ป., ส.).

นวก,นวก-,นวก-

[นะวะกะ-] น. หมวด ๙ หมายความว่า วัตถุอันมีจำนวน ๙ ทุกอย่าง เช่น รัตนะ ๙ คำสอนของพระศาสดา ๙ พุทธคุณ ๙ เอามารวมไว้ในหมวดนั้น เรียกว่า นวก เช่น นวกนิบาต. (ป.).

สวรรค,สวรรค-,สวรรค์

[สะหฺวันคะ-, สะหฺวัน] น. โลกของเทวดา, เมืองฟ้า. (ส. สฺวรฺค; ป. สคฺค).

ทูษก

[ทู-สก] (แบบ) น. ผู้ประทุษร้าย. (ส.; ป. ทูสก).

คชินทร์,คเชนทร์

น. พญาช้าง. (ส. คช + อินฺทฺร).

ครุก,ครุก-

[คะรุกะ-] (แบบ) ว. หนัก เช่น ครุกาบัติ ว่า อาบัติหนัก. (ป.).

โชติก,โชติก-

[โชติกะ-] น. ผู้มีความรุ่งเรือง, ผู้มีความสว่างไสว. (ป.).

องค

[องคะ-] น. ส่วนของร่างกาย, อวัยวะ, ตัว (ราชาศัพท์ใช้สำหรับพระมหากษัตริย์ พระบรมราชินี และพระบรมวงศ์ชั้นสูงที่ทรงได้รับพระราชทานฉัตร ๗ ชั้น ใช้ว่า พระองค์ เช่น แต่งพระองค์); ส่วนย่อยที่เป็นองค์ประกอบ เช่น มรรคมีองค์ ๘; ในราชาศัพท์ใช้เป็นลักษณนามเรียกอวัยวะหรือสิ่งของ หรือคำพูด เป็นต้น ของกษัตริย์หรือเจ้านาย เช่น พระทนต์ ๑ องค์ (ฟัน ๑ ซี่) พระศรี ๑ องค์ (หมาก ๑ คำ) พระที่นั่ง ๑ องค์ พระบรมราโชวาท ๒ องค์; ลักษณนามใช้เรียกสิ่งที่เคารพบูชาบางอย่างในทางศาสนา เช่น พระพุทธรูป ๑ องค์ พระเจดีย์ ๒ องค์, (ปาก) ลักษณนามใช้เรียกภิกษุสามเณร นักบวชในศาสนาอื่น เช่น ภิกษุ ๑ องค์ บาทหลวง ๒ องค์. (ป., ส. องฺค).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด