ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-ระยะ] น. ความกล้าหาญ; อำนาจ. (ส.).
ก. กล้าสบตา เช่น ว่าแล้วยังสู้สายตาอีก.
(สำ) ก. ชักช้าทำให้เสียการ, พอก้าวขาก็ลาโรง ก็ว่า.
[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).
ก. รู้สึกขวยเขิน, วางหน้าไม่สนิท, ตะขิดตะขวงใจไม่กล้าพูดหรือไม่กล้าทำเพราะเกรงจะได้รับความอับอาย.
[บดทะวาน] (แบบ) น. ชั่วก้าวเท้า, ระยะก้าวเท้า, เช่น ทางเล็ก ควรบทวารผู้หนึ่งจะพึงไป. (ม. ร่ายยาว วนปเวสน์).
ว. อวดกล้า (มักใช้แก่ผู้หญิง).
ก. เสนอตัวเข้ารับทำโดยเต็มใจ, กล้าอาสา.
ก. ไม่กล้าสู้เพราะคร้ามข้อคร้ามลำ.
[-แหงฺ] ว. กำแหง, แข็งแรง, กล้าแข็ง, เข้มแข็ง.
น. มีใจกล้าสู้; มีใจกว้างขวางกล้าได้กล้าเสีย.
ก. เหิมใจ, ได้ใจ, กำเริบ, กล้าล่วงเกิน.