ค้นเจอ 283 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กาฝาก (ตามต้นไม้)"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประวาล

[ปฺระวาน] น. หน่อหรือแขนงต้นไม้ที่แตกออก. (ส.).

ป่าชัฏ

น. ป่าที่มีต้นไม้ขึ้นอยู่หนาแน่น โดยมากเป็นไม้เลื้อยและไม้หนาม.

พฤกษ,พฤกษ-,พฤกษ์,พฤกษ์

[พฺรึกสะ-, พฺรึก] น. ต้นไม้. (ส. วฺฤกฺษ; ป. รุกฺข).

ไม้ซุง

น. ต้นไม้ขนาดใหญ่ที่ตัดเป็นท่อน ๆ ก่อนแปรรูป.

โค่น

ก. ล้มหรือทำให้ล้มลง เช่น ต้นไม้โค่น โค่นต้นไม้, ทลายลง เช่น ยอดปรางค์โค่น, โดยปริยายหมายความว่า ทำให้หมดไปหรือสิ้นไป เช่น โค่นอำนาจ.

กระยาเลย

ว. ต่าง ๆ, ปะปนกัน, (ใช้แก่ต้นไม้มีแก่น แต่ไม่รวมไม้สัก).

คนสวน

น. ลูกจ้างที่มีหน้าที่ดูแลรักษาต้นไม้, ลูกจ้างทำสวน.

คางโทน

น. ชื่อต้นไม้ใช้ทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).

ช้าหมอง

น. ชื่อต้นไม้ใช้ทำยาได้. (พจน. ๒๔๙๓).

แซง

น. ต้นไม้ชนิดหนึ่งคล้ายต้นปรือ. (พจน. ๒๔๙๓).

ตอแหล

[-แหฺล] ว. เรียกต้นไม้ที่ให้ผลเร็วผิดปรกติ เช่น มะเขือตอแหล.

ตายขาน

ก. ยืนต้นตายเป็นแถว ๆ (ใช้แก่ต้นไม้) ในความว่า ไม้ตายขาน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ