ผลการค้นหา

ค้นเจอ 1,617 รายการ

น. ไม้ยืนต้น.

ก. กลับถอยหลังไปที่ตอนต้น, หวนไปข้างต้น, เช่น อ่านหนังสือย้อนต้น.

(ถิ่น-อีสาน) น. อวัยวะส่วนหลังของลำแข้ง ตั้งแต่ขาพับลงไปถึงส้นเท้า เช่น ตัว ๑ ขบขะน่อง. (ม. สำนวนอีสาน ชูชก), กระน่อง หรือกระหน่อง ก็เรียก.

(สำ) ก. ทำผิดหลักเกณฑ์ที่ตนกำหนดไว้เอง.

น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.

น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).

(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.

น. ที่สำหรับนอนหรือตั้งสิ่งของ มีขา ๔ ขา รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า.

น. ส่วนข้างต้นของสิ่งที่ยาวกลม เช่น โคนไม้ โคนเสา โคนขา.

น. ส่วนของแขนหรือขาที่พับได้.

น. ขาของว่าวจุฬา.

น. ส่วนของขาที่พับได้อยู่หลังเข่า.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ