ค้นเจอ 1,031 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*อน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ก้อนขี้หมา

น. ปุ่มเหนือปลายปากบนของจระเข้, ขี้หมา หรือ หัวขี้หมา ก็เรียก.

ก้อนเส้า

น. ก้อนดิน ก้อนอิฐ หรือก้อนหินเป็นต้นที่เอามาตั้งต่างเตา; ชื่อดาวฤกษ์ภรณี มี ๓ ดวง.

กะบอนกะบึง

(กลอน) ก. โกรธอย่างแสนงอน, โดยมากใช้ กะบึงกะบอน. ว. ไม่รู้จักจบ, เง้า ๆ งอด ๆ, (ใช้แก่กริยาบ่น) เช่น คอยสะบัดปัดกรกะบอนกะบึง. (อิเหนา), โดยมากใช้ กะบึงกะบอน.

กะบ่อนกะแบ่น

ว. กระท่อนกระแท่น, ไม่เสมอทั่วกัน, ไม่เรียบเสมอกัน, เช่น ตัดผมกะบ่อนกะแบ่น ทาสีกะบ่อนกะแบ่น.

กะบึงกะบอน

ก. โกรธอย่างแสนงอน, กะบอนกะบึง ก็ว่า. ว. ไม่รู้จักจบ, เง้า ๆ งอด ๆ, (ใช้แก่กริยา บ่น), กะบอนกะบึง ก็ว่า.

กะเรกะร่อน

น. ชื่อกล้วยไม้หลายชนิดในสกุล Cymbidium วงศ์ Orchidaceae อิงอาศัยตามต้นไม้ ใบเขียวหนา ยาว ๒๐-๖๐ เซนติเมตร เช่น กะเรกะร่อนด้ามข้าว (C. bicolor Lindl.) ดอกสีขาว กะเรกะร่อนปากเป็ด (C. finlaysonianum Lindl.) ดอกสีเหลือง ปากสีแดงคลํ้า.

กะเร่กะร่อน

ก. เร่ร่อนเรื่อยไป, ไม่อยู่ประจำที่.

กะล่อน

น. ชื่อมะม่วงชนิด Mangifera caloneura Kurz ในวงศ์ Anacardiaceae ผลเล็ก เนื้อไม่มีเสี้ยน เมื่อสุกมีกลิ่นหอมแรง, ขี้ไต้ ก็เรียก.

กะล่อน

ว. พูดคล่อง แต่ไม่จริงเป็นส่วนมาก.

กะแอน

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระชาย. (ดู กระชาย).

กาพย์กลอน

น. คำร้อยกรอง.

การบ้านการเรือน

ดู การเรือน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ