ค้นเจอ 254 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*วง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เงินหลวง

(ปาก) น. เงินที่เป็นของแผ่นดินหรือรัฐ.

จรลวง,จรล่วง

[จอระ-] (กลอน) ก. ล่วงไป, ลับไป.

จ้วง

ก. กิริยาที่เอาภาชนะเช่นขันเอื้อมลงไปตักนํ้าขึ้นมาโดยแรง; อาการที่เอาพายพุ้ยนํ้าโดยเร็วอย่างพายเรือแข่ง; โดยปริยายหมายถึงกิริยาที่ตีหรือฟันสุดแขน เช่น จ้วงตี จ้วงฟัน.

จ๋วง

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นสนเขา. (ดู สน ๑).

จาบจ้วง

ว. อาจเอื้อม, ล่วงเกินผู้อื่นด้วยวาจา, จ้วงจาบ ก็ว่า.

จิ้งเหลนด้วง

น. จิ้งเหลนชนิดหนึ่ง. (ดู จิ้งเหลน).

จิ้งเหลนด้วง

ดู ปากจอบ.

จุกช่องล้อมวง

(โบ) ก. อารักขาพระเจ้าแผ่นดินในเวลาเสด็จประพาสหรือในเหตุบางประการเช่นเมื่อพระเจ้าแผ่นดินทรงพระประชวร. (จุกช่อง คือ จัดคนให้รักษาการณ์อยู่ตามช่องทาง เช่น ตรอก ซอย ปากคลอง ล้อมวง คือ จัดคนให้ล้อมที่ประทับเป็นชั้น ๆ).

จุดศูนย์ถ่วง

น. จุดซึ่งแนวของนํ้าหนักของก้อนเทหวัตถุนั้นผ่านดิ่งลง ไม่ว่าก้อนเทหวัตถุนั้นจะอยู่ในลักษณะใดก็ตาม, จุดศูนย์กลางของความถ่วง ก็ว่า. (อ. centre of gravity).

เจ้ากระทรวง

น. ผู้บังคับบัญชากระทรวง ได้แก่ รัฐมนตรี และ ปลัดกระทรวง.

เจ้าหลวง

น. เจ้าผู้ครองประเทศราชฝ่ายเหนือ.

ฉ้อราษฎร์บังหลวง

ก. การที่พนักงานเจ้าหน้าที่เก็บเงินจากราษฎรแล้วไม่ส่งหลวงหรือเบียดบังเงินหลวง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ