ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ชวนขันสู้ เช่น ท้าพนัน ท้ารบ.
น. คูที่ขุดกำบังตัวในเวลารบ.
น. แม่ทัพผู้มีความสามารถในการรบ.
[อุปัดทะรบ, อุบปัดทะรบ] ว. อุปัทวะ. (ส. อุปทฺรว; ป. อุปทฺทว).
[โยทา] น. พลรบ, ทหาร. (ป., ส.).
[-หฺงัน] (กลอน) ก. ทำสงคราม, รบศึก. (ช.).
[-รบ] น. กลิ่นหอม. (ส. เสารภฺย; ป. สุรภี).
[ปฺริยะรน] น. ผู้ชอบรบ. (ส.).
[พัก-] น. เหล่าทหารเรือที่ประจำการพลรบ.
[ยุดทะ-] น. สงคราม, การรบพุ่ง. (ป., ส.).
[ปฺระจน] ก. ต่อสู้, สู้รบ, ต้านทาน, ผจญ ก็ว่า.
[-คด] น. ช้างที่ผูกเครื่องรบเข้าระวางทัพ.