ค้นเจอ 60 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ตีน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วัวลืมตีน

(สำ) น. คนที่ได้ดีแล้วลืมฐานะเดิมของตน.

ส้นตีน

(ปาก) น. ส้นเท้า, (มักใช้เป็นคำด่า).

ส้นตีนส้นมือ,ส้นมือส้นตีน

(ปาก) ว. ไร้สาระ, ไม่มีแก่นสาร, เช่น เรื่องส้นมือส้นตีนเท่านี้ ก็ต้องมาฟ้องด้วย, ใช้เป็นคำด่า.

สะเก็ดตีนเมรุ

(ปาก) ก. เลวมาก, ไม่มีค่า, เช่น เขาเป็นพวกสะเก็ดตีนเมรุ จะอบรมสั่งสอนอย่างไรก็ไม่ได้ดี.

เสียตีน

ก. สูญเสียตีนไป, โดยปริยายใช้ในความดูถูกดูหมิ่น เช่น บ้านของเขา ฉันไม่ไปเหยียบให้เสียตีนหรอก.

เสียมือเสียตีน,เสียมือเสียเท้า

ก. สูญเสียมือและตีนไป, สูญเสียมือและเท้าไป, โดยปริยายหมายถึงเสียบุคคลที่รับใช้ใกล้ชิดหรือไว้วางใจไป เช่น เด็กคนนี้รับใช้ใกล้ชิดจนรู้ใจท่านสมภารมานาน ตายไปก็เท่ากับท่านเสียมือเสียตีนไป.

หัวเด็ดตีนขาด

(สำ) คำพูดแสดงการยืนยันอย่างเด็ดเดี่ยว แม้จะตายก็ไม่ยอมเปลี่ยนใจ เช่น หัวเด็ดตีนขาดก็ไม่ยอมย้าย หัวเด็ดตีนขาดก็จะอยู่ที่นี่.

หัวนอนปลายตีน

น. หลักแหล่ง, เทือกเถาเหล่ากอ, เช่น คนคนนี้ไว้ใจยากเพราะไม่รู้หัวนอนปลายตีนของเขา.

หัวแม่ตีน,หัวแม่เท้า

น. นิ้วต้นของเท้า.

เห็ดตับเต่าขาว,เห็ดตีนแรด

น. เห็ดจั่น. [ดู จั่น ๕ (๒)].

โหราตีนหมา,โหราเท้าสุนัข

น. ชื่อพืชเบียนชนิด Balanophora abbreviata Blume ในวงศ์ Balanophoraceae ใช้ทำยาได้.

เอาหัวเดินต่างตีน

(สำ) ก. ทำในสิ่งที่ทำได้ยากยิ่งจนไม่น่าเชื่อว่าจะทำได้ทำนองเดียวกับที่จะเอาหัวเดินต่างเท้า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ