ค้นเจอ 189 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ไล่ออก,เลิกจ้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สินบริคณห์

(กฎ; เลิก) น. สินเดิมและสินสมรส.

หันหลัง

(สำ) ก. เลิก เช่น หันหลังให้อบายมุข.

หันหลังให้กัน

(สำ) ก. โกรธกัน, เลิกคบค้ากัน.

อโหสิ

[อะ-] ก. เลิกแล้วต่อกัน, ยกโทษให้.

ค่าชดเชย

(กฎ) น. เงินที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างเมื่อเลิกจ้าง นอกเหนือจากเงินประเภทอื่นซึ่งนายจ้างตกลงจ่ายให้แก่ลูกจ้าง.

ชินชา

ว. เคยบ่อย ๆ จนเลิกเอาใจใส่.

พอกันที

(ปาก) ก. บอกเลิกกัน, ยุติกัน, ไม่เกี่ยวข้องกันอีกต่อไป.

พ่อร้าง

(ถิ่น) น. ชายผู้เลิกกับเมีย.

รับจ้าง

ก. รับทำงานเพื่อค่าจ้าง เช่น รับจ้างทำงานบ้าน. ว. ที่รับทำงานเพื่อค่าจ้าง เช่น ทหารรับจ้าง มือปืนรับจ้าง.

ล้มเลิก

ก. เลิก เช่น ล้มเลิกกิจการ, ยกเลิก เช่น ล้มเลิกสัญญา, เลิกดำเนินกิจการ, ไม่ทำต่อไป, เช่น ล้มเลิกโครงการ, เลิกล้ม ก็ว่า.

เลิกล้ม

ก. เลิก เช่น เลิกล้มกิจการ, ยกเลิก เช่น เลิกล้มสัญญา, เลิกดำเนินกิจการ, ไม่ทำต่อไป, เช่น เลิกล้มโครงการ, ล้มเลิก ก็ว่า.

นิรเทศ

[-ระ-] (กลอน) ก. เนรเทศ, ขับไล่ออกจากที่เดิม. (ส. นิรฺ + เทศ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ