ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ยาถ่ายอย่างอ่อน.
ก. พูดจาทักทายเก่ง, พูดจาว่าคนง่าย ๆ; เห่าเก่ง (ใช้แก่สุนัข).
(ถิ่น-อีสาน, พายัพ) ก. โรยแรง, อ่อนกำลัง, อ่อนแรง.
(ปาก) ว. อย่างยิ่ง เช่น สวยเป็นบ้า เก่งเป็นบ้า.
ก. ลัด, ผลิ, แตกใบอ่อน, แตกขนอ่อน. ว. พึ่งลัด, พึ่งผลิ, อ่อน. (โดยมากใช้ ระบัด).
ว. สีเขียวอ่อนอย่างสีใบอโศกอ่อน เรียกว่า สีโศก.
น. ขนอ่อนหรือขนเพิ่งแรกขึ้น.
ก. ทอดแขนให้อ่อนงาม.
ก. น้อมไป, โน้มไป, ทำให้อ่อนตาม.
ก. รู้สึกอ่อนแรงลง, อิดโรย.
(ปาก) ว. ที่ดื่มเหล้าเก่ง ไม่เมาง่าย ๆ.
ว. ว่องไว, เก่ง, เชี่ยว, เช่น ชำเนียรในศิลป์. (สรรพสิทธิ์).