ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ป่าไม้ที่ผลัดใบหรือสลัดใบในบางฤดู.
[ตะโหฺนด] น. ชื่อเรียกลูกบัวในสกุล Nymphaea วงศ์ Nymphaeaceae. (ดู บัว).
น. ฐานรูปเชิงบัวหน้ากระดาน.
[-รด, -ระชะ] น. บัว. (ส.).
[-ขะระนี] น. โบกขรณี, สระบัว. (ป.).
น. ดอกบัว, บัว. (ส. ว่า เกิดในสระ).
(สำ) ว. มีผิวเป็นนวลใยในวัยสาว.
(สำ) ก. ดำรงตำแหน่งหลายตำแหน่งในเวลาเดียวกัน.
[ปัดทะมาด] น. ฐานบัว (เช่นฐานพระพุทธรูปมีลายบัวควํ่าบัวหงาย).
น. บริเวณหลังใบหู.
[กุมุด] (แบบ) น. บัว, บัวขาว, บัวสาย. (ป., ส.); เลขนับจำนวนสูงเท่ากับ ๑๐,๐๐๐,๐๐๐ ยกกำลัง ๑๕ หรือ ๑ มี ๐ ตามหลัง ๑๐๕ ตัว.
[กะมะลาด] (แบบ) น. ผู้มีบัวเป็นที่นั่ง คือ พระพรหม. (ป., ส. กมล = บัว + อาสน = ที่นั่ง).