ผลการค้นหา

ค้นเจอ 714 รายการ

ก. เปลื้องผ้าขาวที่ห่อศพออกแล้วนำผ้าขาวนั้นและสิ่งปฏิกูลภายในโกศ เช่น กระดาษฟางไปเผาพร้อมบุพโพ แล้วเอาผ้าขาวอีกผืนหนึ่งห่อศพให้ใหม่.

น. ชนชาติผิวขาว มีลักษณะผิวส่วนมากขาวจนถึงสีนํ้าตาล จมูกโด่ง. (อ. Caucasoid).

[ออระชุน] น. ไม้รกฟ้า; สีขาว. ว. ขาว; ใส. (ส. อรฺชุน; ป. อชฺชุน).

น. ผู้เป็นต้นวงศ์ตระกูลซึ่งมีผู้สืบสายโลหิตมา, บุคคลที่นับตั้งแต่ปู่ย่าตายายขึ้นไป.

น. แร่เขี้ยวหนุมาน สีขาวใสหรือมัว.

น. คราบเหงื่อที่แห้งกรังจนขึ้นขาว.

น. พื้นหน้าเรียบ เช่น ราบคาบ. (ไทยขาว).

น. ชื่อผักบุ้งพันธุ์หนึ่ง ดอกสีขาว.

น. ชื่อผ้าขาวเนื้อบางละเอียดชนิดหนึ่ง.

(โบ) น. ผ้าขาวเนื้อดีมาจากต่างประเทศ.

น. ผ้าขาวใช้ห่อศพที่เข้าโกศ.

ก. แท้งลูก, อาการที่เลือดออกผิดธรรมดาเนื่องจากแท้งลูกเป็นต้น, ราชาศัพท์ว่า ตกพระโลหิต.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ