ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. เห็นฝ่ายตรงข้ามซึ่งแม้จะตัวใหญ่กว่าหรือมีอำนาจมากกว่าไม่น่าเกรงขามในเวลาที่โกรธมากจนลืมตัว.
น. คนเลี้ยงช้าง, หมอช้าง, ควาญช้าง. (ป. คช + อาชีว).
ก. ขี่ช้างรบกัน.
น. ช้าง, ใช้ว่า ดำรี ก็มี.
น. ชื่อช้างเร็ว.
ก. จับช้างกลางแปลง.
ก. ล่อให้ช้างไล่.
น. ช้าง. (ป. มาตงฺค).
น. ช้าง. (ป., ส.).
[-ยะ-] (กลอน) น. ช้าง.
น. เสาเตี้ย ๆ สำหรับผูกเท้าหลังช้าง เช่น ผูกช้างยืนโรง ผูกช้างในการเล่นผัดช้าง, ปอง ก็ว่า.
น. ชื่อช้างศึกพวกหนึ่ง มีหน้าที่เข้าโจมตีข้าศึก, ช้างโจมทัพ ก็เรียก.